کتاب The old man and the old woman اثر زهره پریرخ، ترجمه میترا خاتون آبادی، انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

در خانه‌ای کوچک و ساده، پیرزن و پیرمردی روزگارشان را در کنار هم می‌گذراندند. آنان نه فرزندی داشتند و نه مزرعه‌ای برای کار و درآمد. حتی هیچ حیوان خانگی هم در خانه‌شان نبود. تنها مونس و هم‌صحبت پیرمرد، پیرزن بود و تنها تکیه‌گاه و یار همیشگی پیرزن، پیرمرد. یک روز عصر، هنگامی که هوا آرام و دلپذیر بود، هر دو طبق عادت هرروز روی ایوان نشستند. پیرزن با صبوری مشغول بافتن کاموا شد و پیرمرد نیز قطعه‌ای چوب را برداشت و با دستان پینه‌بسته‌اش سینی تازه‌ای می‌ساخت. در سکوت دلنشین عصرگاهی، تنها صدای حرکت میل‌های بافتنی و ضربه‌های آرام چاقوی پیرمرد به گوش می‌رسید و همین لحظه‌های ساده، سرشار از آرامش و همراهی بود.