کتاب تدفین پارتی اثر لودمیلا اولیتسکایا، ترجمه یلدا بیدختی نژاد، انتشارات برج

آگوست ۱۹۹۱، آپارتمانی بی‌در و پیکر در قلب نیویورک. آلیک، نقاش روسِ مهاجر، در واپسین لحظات زندگی به‌سوی مرگ می‌رود. یاران و حواریون او گرد هم آمده‌اند؛ هیچ‌یک نتوانسته‌اند آلیک را از زندگی خود حذف کنند. اکنون همه‌ی این زنان و مردان مهاجر، کنار بستر مرگ نقاش محبوبشان حاضرند. در همان لحظه، صفحه‌ی تلویزیون تصاویر تانک‌ها در خیابان‌های مسکو را پخش می‌کند و این تصویر، کالبدشناسی تلخ زندگی مهاجران را کامل‌تر می‌سازد. بوریس یلتسین در برابر دوربین‌های تلویزیونی ظاهر می‌شود؛ شوروی می‌کوشد چهره‌ای تازه و رو به آینده از خود به جهان نشان دهد. اما تماشاگران در نیویورک، هنوز دل از مسکو نبریده‌اند. آن‌ها بالای سر محتضر ایستاده‌اند، میان نوستالژی وطن و واقعیت بی‌پناهی مهاجرت، در جست‌وجوی راهی برای ادامه دادن.