کتاب فرانکلین دوچرخه سواری می‌کند اثر پولت بورژوا، ترجمه گلرنگ درویشیان کرمانشاهی، انتشارات فنی ایران - نردبان

فرانکلین می‌تواند شنا کند و به خوبی زیر آب برود. او توپ را عالی شوت می‌کند و توانایی دارد خودش را از میله‌ها بالا بکشد. با این حال، مشکلی دارد؛ فرانکلین هنوز بلد نیست بدون چرخ‌های کمکی دوچرخه‌سواری کند. او عاشق دوچرخه‌سواری است اما هربار که بدون چرخ‌های کمکی سوار می‌شود، تعادلش را از دست می‌دهد و به زمین می‌افتد. دوستان فرانکلین هم ابتدا مانند او از چرخ‌های کمکی استفاده می‌کردند، اما به زودی یاد گرفتند چگونه بدون آن‌ها دوچرخه برانند. همین موضوع باعث می‌شود فرانکلین احساس ناراحتی کند. او از اینکه نمی‌تواند مثل دوستانش رکاب بزند، دلگیر می‌شود و حتی می‌ترسد مورد تمسخر آن‌ها قرار گیرد. به همین دلیل غمگین و ناامید به خانه برمی‌گردد. در خانه از مادرش می‌خواهد چرخ‌های کمکی دوچرخه را باز کند تا بار دیگر تمرین کند، اما باز هم زمین می‌خورد و داخل باغچه می‌افتد. بعد از چند بار شکست، با دلخوری تصمیم می‌گیرد دیگر هرگز دوچرخه‌سواری نکند. در این لحظه مادرش او را دلگرم می‌کند و به او می‌گوید یاد گرفتن دوچرخه‌سواری نیاز به صبر، تمرین و زمان دارد. او حتی یادآوری می‌کند که دوستان فرانکلین به اندازه او در شنا یا بازی با توپ مهارت ندارند. فرانکلین با شنیدن حرف‌های مادرش به یاد می‌آورد که برای یاد گرفتن شنا و شوت‌زنی نیز زمان و تمرین زیادی صرف کرده بود. بنابراین دوباره انگیزه می‌گیرد، مچ‌بند و زانوبند خود را می‌پوشد و همراه مادرش تمرین دوچرخه‌سواری را ادامه می‌دهد. او بارها زمین می‌خورد، اما با تلاش دوباره بلند می‌شود و پس از چند بار تمرین، بالاخره موفق می‌شود بدون چرخ‌های کمکی رکاب بزند. سرانجام فرانکلین با شادی و هیجان پیش دوستانش می‌رود تا مهارت تازه آموخته‌اش را به آن‌ها نشان دهد. داستان «فرانکلین دوچرخه‌سواری می‌کند» به مسئله‌ای رایج در زندگی کودکان می‌پردازد: مواجهه با سختی‌ها و ناامید نشدن. این ماجرا نشان می‌دهد یادگیری هر مهارتی نیازمند پشتکار است و با تلاش مستمر و صبوری می‌توان بر هر مانعی غلبه کرد. همچنین، کودکان یاد می‌گیرند که هر کسی با سرعت و شیوه‌ی خاص خود رشد می‌کند و همین تفاوت‌هاست که مسیر یادگیری را ارزشمند می‌سازد.