کتاب پرنده باز اثر ویلیام وارتن، ترجمه سحر رضاسلطانی، انتشارات خوب

بردی، پسری است که تنها دل‌بستگی‌اش گریختن از جهانی آکنده از خشونت و مناسبات انسانی بی‌معناست؛ جهانی که برای او هیچ جاذبه‌ای ندارد و هر روز بیش از پیش او را از واقعیت جدا می‌سازد. این گسستگی سرانجام در مرزی مبهم میان خواب و بیداری به اوج می‌رسد و او را به موجودی شگفت‌انگیز و ناشناخته بدل می‌کند. در سوی دیگر، «اِل» دوست سرکش بردی، برخلاف انفعال او، می‌کوشد با رویارویی مستقیم با واقعیت، سهم خود را از این جهان خشونت‌بار بستاند. او می‌خواهد زندگی را به چنگ آورد، حتی اگر بهایش شورش و درافتادن با قواعد سخت‌گیرانه محیط باشد. هر دو نوجوان، در مسیر پرآشوب خود، جان‌های جوان و پرشورشان را در معرض حوادثی پی‌درپی قرار می‌دهند؛ حوادثی که بارها و بارها معصومیت‌شان را خدشه‌دار می‌کند. اما آنچه همچون ضربه نهایی بر روح زخمی‌شان فرود می‌آید، جنگ است؛ جنگی که آخرین تیر را بر روان آن‌ها می‌نشاند و تاریکی عمیق‌تری بر سرنوشتشان حاکم می‌سازد.