هیلاری پاتنم
هیلاری پاتنم
هیلاری وایتهال پاتنم (Hilary Whitehall Putnam) (1926 - 2016) یک فیلسوف، ریاضیدان و آمریکایی یهودیتبار است که بیشتر به خاطر فعالیتهایش در حوزهٔ فلسفه تحلیلی در دههٔ 60 میلادی به خصوص بر روی فلسفه ذهن، فلسفه زبان و فلسفه علم معروف است. هیلاری وایتهال پاتنم در 31 ژوئیه 1926 در شیکاگو، ایلینوی چشم به جهان گشود. تا 1934 که با خانوادهاش به ایالات متحده آمریکا بازگشت در فرانسه زندگی کرد. مادرش یک یهودی و پدر وی نویسنده و مترجمی سرشناس با تمایلات کمونیستی بود. پاتنم در سال 1948 موفق به اخذ مدرک کارشناسی در فلسفه و ریاضیات از دانشگاه پنسیلوانیا شد. سپس تحصیلات تکمیلیاش را ابتدا در دانشگاه هاروارد و سپس در دانشگاه یو سی ال ای گذراند و در سال 1951 فارغالتحصیل شد. استادان او هانس رایشنباخ و رودلف کارنپ هر دو از پوزیتیویستهای منطقی بودند، یعنی همان مکتبی که رد دیدگاههای آن، از تلاشهای اصلی پاتنم بود.وی نخست به تدریس فلسفه در دانشگاه نورث وسترن مشغول شد و سپس به دانشگاه پرینستون، جایی که رودلف کارنپ و گئورگ کرایزل (Georg Kreisel)، اساتید برجسته حوزهٔ منطق ریاضی، به تدریس اشتغال داشتند نقل مکان کرد و اقبال همکاری و آموختن از ایشان را یافت. پاتنم در سال 1962 با روث آنا ژاکوب (Ruth Anna Jacobs) که خود از مفسران مهم سنت پراگماتیسم آمریکایی در دانشگاه کالیفرنیا بود ازدواج کرد. وی سالهایی را هم به آموزش فلسفه علم در مؤسسه فناوری ماساچوست گذراند و از آن پس تا هنگام بازنشستگی به تدریس در مقام استاد فلسفه در دانشگاه هاروارد خدمت نمود. تا پیش از دهه هفتاد، در فلسفه علم از طرفداران اصلی رئالیسم علمی محسوب میشد. برهان معجزه نبودن او مطرح میکند که موفقیت علم تنها با قبول دیدگاههای واقعگرایانه در علم قابل توضیح است. به عبارت دیگر اگر واژههای نظری در نظریات موفق علمی، به چیزی در عالم ارجاع ندهند یا احکام موجود در این نظریات صادق نباشند آنگاه موفقیت این نظریات همانند یک معجزه خواهد بود.