ورنر هرتسوک
ورنر هرتسوک
ورنر هرتسوک (به آلمانی: Werner Herzog) [ʋɛɐ̯nɐ ˈhɛɐ̯tso:k] (زادهٔ 5 سپتامبر 1942) کارگردان، فیلمنامهنویس، بازیگر، کارگردان اپرا و تهیهکننده آلمانی است. او از فیلمسازان نسل جدید آلمان بهشمار میآید. آثار او از سوی محافل هنری بسیاری مورد ستایش قرار گرفتهاند. هرتسوک بهخاطر استفاده از نابازیگران بومی بهویژه در فیلمهای مستندش شهرت دارد. نخستین فیلم بلند این فیلمساز به نام نشانههای زندگی، جایزه معتبر خرس نقرهای جشنواره فیلم برلین را در سال 1968 نصیبش کرد. مهمترین دستاورد سینمایی او، کسب جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم کن در سال 1982 برای فیلم فیتزکارالدو بود. او در سال 1975 نیز به خاطر فیلم معمای کاسپار هاوزر برنده جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره کن شده بود. آخرین ساخته او به نام «پسرم، پسرم، چه کردهای» در سال 2009 در شصت و ششمین دوره جشنواره فیلم ونیز مورد توجه و ستایش بسیار قرار گرفت. او تاکنون افزون بر ساخت فیلمهای مستند، کوتاه و بلند سینمایی، بیش از 20 فیلم کوتاه و مستند برای تلویزیون نیز ساخته است. او در طول چند دهه فعالیت هنری خود، جوایز زیادی را از جشنوارههای سینمایی آلمان، فرانسه، آمریکا، استرالیا، کانادا، هلند و ... به دست آوردهاست. ورنر هرتسوک اشتیپتیچ در 5 سپتامبر 1942 در مونیخ دیده به جهان گشود. مادرش کروات تبار بود و پدر نژادی آلمانی داشت. کودکی ورنر در روستایی کوهستانی نزدیک مرز اتریش سپری شد. در 14 سالگی به قصد رفتن به آلبانی، ایالت باواریا را ترک کرد و با پای پیاده بیش از 2000 کیلومتر را طی کرد.او خود این سفر را یکی از دلایل فیلمساز شدنش میداند.