کتاب ماجراجوی جوان اثر ژاک سرون، ترجمه محمد قاضی، انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

رمان «ماجراجوی جوان» داستان پسری موطلایی به نام ژوائو، اهل روستای تنتوبال در پرتغال است. او پسری گردن‌کلفت و قلدر از خانواده‌ای فقیر است که تازه در پایان ۹سالگی وارد مدرسه می‌شود. آغاز داستان با اولین روز حضور ژوائو در مدرسه همراه است؛ روزی که تفاوت او با دیگر کودکان، به‌ویژه در بی‌سوادی‌اش، آشکارا نمایان می‌شود. در نخستین دیدار معلم با ژوائو، وقتی درمی‌یابد نام کامل او ـ ژوائو گومز ـ همانند بسیاری از مردم پرتغال تکراری است، با ناراحتی او را «ژوائو تنتوبالی» صدا می‌زند؛ نامی که در گوش، همچون نام یک ماجراجوی دلیر طنین می‌افکند. ژوائو معنای واژه «ماجراجو» را نمی‌داند، اما وقتی می‌بیند هم‌کلاسی‌هایش او را با این لقب صدا می‌زنند و به تمسخر می‌گیرند، احساس سردرگمی و شرم در دلش جوانه می‌زند. آیا همین لقب «ماجراجو» می‌تواند مسیر زندگی و اندیشه او را دگرگون کند؟ کتاب «ماجراجوی جوان» تصویری واقع‌گرایانه از زندگی خانواده‌های فقیر و بی‌سواد پرتغالی ارائه می‌دهد؛ خانواده‌هایی که با حداقل امکانات روزگار می‌گذرانند، اما در خانه‌هایشان گرمای صمیمیت و مهربانی جریان دارد. این رمان، سرودی در ستایش خواندن، یادگیری و ارزش دانایی است. ژاک سرون با مهارت و نگاهی انسانی، از دل روایت رشد و ماجراجویی‌های پسری روستایی و ناآموخته، مفهوم والای دانستن و آموختن را به تصویر می‌کشد. جزئی‌نگری و توصیف‌های دقیق در «ماجراجوی جوان» چنان استادانه پرداخت شده که خواننده را به عمق داستان می‌برد و تأثیرش تا سال‌ها در ذهن باقی می‌ماند.