کتاب دیوان غربی شرقی اثر یوهان ولفگانگ فون گوته، ترجمه محمود حدادی، انتشارات نشر کتاب پارسه

«دیوان غربی ـ شرقی» مجموعه‌ای از اشعار غنایی است که توسط شاعر، داستان‌نویس و نمایشنامه‌نویس بلندآوازهٔ آلمانی، یوهان ولفگانگ فون گوته، سروده شده است. گوته از برجسته‌ترین چهره‌های ادبیات کلاسیک آلمان به‌شمار می‌آید و این اثر ماندگار او از اشعار شاعر ایرانی و پارسی‌زبان، حافظ شیرازی، الهام گرفته است. گوته همواره ارادت و شیفتگی عمیقی نسبت به حافظ و جهان شاعرانهٔ او داشته و اشعار حافظ را سرچشمهٔ الهام بسیاری از آثار خود می‌دانست. «دیوان غربی ـ شرقی» میان سال‌های ۱۸۱۴ تا ۱۸۱۹ میلادی نوشته و برای نخستین‌بار منتشر شد. الهام اصلی این اثر از مکاتبات گوته با ماریان فون ویلمر و نیز از ترجمهٔ اشعار حافظ توسط شرق‌شناس اتریشی، جوزف فون همر، سرچشمه گرفته است. نسخه‌ای گسترده‌تر از این کتاب در سال ۱۸۲۷ به چاپ رسید. این دیوان یکی از آخرین آثار گوته و در واقع واپسین مجموعهٔ شعری او به‌شمار می‌رود. «دیوان غربی ـ شرقی» را می‌توان نمادی از پیوند، تبادل و تلفیق میان فرهنگ‌های مشرق و مغرب زمین دانست. مفهوم «غربی ـ شرقی» در عنوان اثر نه‌تنها اشاره به ارتباط فرهنگی میان آلمان و خاورمیانه دارد، بلکه نماد تعامل میان فرهنگ‌های لاتین و پارسی، و همچنین میان سنت‌های مسیحی و اسلامی نیز هست. این مجموعه در دوازده دفتر یا کتاب تنظیم شده و شامل گونه‌های مختلف شعر است؛ از مثل‌ها و اشارات تاریخی گرفته تا قطعاتی با بن‌مایه‌های فلسفی، اخلاقی، سیاسی و مذهبی که همه در راستای تلاش برای نزدیکی و تلفیق اندیشه‌های شرقی و غربی قرار دارند. «دیوان غربی ـ شرقی» با ترجمهٔ محمود حدادی و به‌همت بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه منتشر شده است.