کتاب سلوک به سوی صبح اثر هرمان هسه، ترجمه سروش حبیبی، انتشارات ماهی

رمان «سلوک به سوی صبح» اثر هرمان هسه، با نثری روان، ساده و درعین‌حال مسحورکننده، روایتی از سفری است هم زمینی و هم روحانی. راوی داستان، مردی آلمانی به نام «اچ.اچ.» است که رهبری گروهی موسیقی را بر عهده دارد. او به سفری ماجراجویانه از سوی انجمنی محرمانه دعوت می‌شود؛ انجمنی اسرارآمیز که اعضای آن، چهره‌های بزرگ و شناخته‌شده‌ای چون پل کله، موتزارت و آلبرتوس مگنوس هستند. شرکت‌کنندگان این سفر، از بند زمان و مکان رها می‌شوند و در مسیر خود در زوریخ به کشتی نوح برمی‌خورند و دیداری خیال‌انگیز با دون‌کیشوت دارند. هدف نهایی آن‌ها رسیدن به سرزمین مشرق‌زمین و «آشیانه‌ی نور» است؛ جایی که هر یک از مسافران امیدوارند در آن به آرامش درونی، بیداری معنوی و نوعی بازیابی روحی دست پیدا کنند. با این‌حال، هماهنگی و تعادلی که در آغاز سفر میان اعضای انجمن وجود داشت، به‌تدریج از میان می‌رود. اختلاف‌نظرها بالا می‌گیرد و اتحاد اولیه جای خود را به درگیری، سوءظن و ناسازگاری آشکار می‌دهد. هر یک از مسافران دیگران را غیرقابل‌تحمل می‌پندارند و نهایتاً مسیر خود را جدا می‌کنند. در این میان، اچ.اچ. که شکست سفر را برنمی‌تابد، دیگران را عامل فروپاشی گروه می‌داند و با تلخی و رنج بسیار آن‌ها را سرزنش می‌کند. اما سال‌ها بعد، هنگام جست‌وجو در آرشیو انجمن، ناگهان به کشفی عمیق می‌رسد؛ او درمی‌یابد که خود، ناخواسته در ازهم‌پاشیدگی گروه نقشی تعیین‌کننده داشته است. در همین مسیر، ماهیت مبهم، پیچیده و حتی تهدیدآمیز خودِ سفر نیز برایش آشکار می‌شود؛ سفری که مرز میان حقیقت و خیال را در برابر چشمان او درمی‌نوردد.