کتاب محاکمه اثر فرانتس کافکا، ترجمه امیر جلال الدین اعلم، انتشارات نیلوفر

رمان «محاکمه» اثری تفکربرانگیز و عمیق است که در سطوح گوناگون ساختار روایی و نمادشناسی مورد تفسیر قرار گرفته است. با این حال، بیشتر منتقدان بر این باورند که «محاکمه» کاوشی فلسفی در موضوعاتی چون احساس گناه، اضطراب و ضعف اخلاقی انسان در برابر نیروهای ناشناخته است. یوزف کا، شخصیت اصلی داستان، کارمند ساده‌ای در بانک است؛ مردی معمولی و بی‌ویژگی که می‌تواند نماینده‌ی هر انسانی باشد. او بدون هیچ دلیل آشکاری به‌طور ناگهانی توسط مأموران دادگاه در شهر محل اقامتش دستگیر می‌شود. از آن پس، تلاش بی‌وقفه‌اش برای فهمیدن علت این اتهام مرموز آغاز می‌گردد. صداقت او در حدی معمولی است، رابطه‌اش با پیشخدمتی به نام السا مانند هر رابطه‌ی انسانی دیگر است و هیچ جاه‌طلبی ناسازگار یا رفتار خطرناکی از او سر نزده است. با این وجود، کا پیوسته پرسش می‌کند، اما هیچ پاسخ روشنی درباره‌ی دنیای تیره و مبهم دادگاه به دست نمی‌آورد. بیچارگی یوزف کا، مردی که در برابر دادگاهی ناشناخته و نفوذناپذیر به گناهی نامعین محکوم می‌شود، تصویری تکان‌دهنده و عمیق از وضعیت انسان در جهان مدرن ارائه می‌دهد. در این دادگاه، نه اتهام رسمی وجود دارد، نه روند تحقیق مشخص، و نه حتی اطلاعاتی که بتواند به وکیل مدافع کمک کند. یکی از برجسته‌ترین جنبه‌های رمان «محاکمه»، وجود روایت‌هایی چندلایه و متفاوت است؛ روایت‌هایی که با توضیحات مکرر، تفاسیر گوناگون از روابط علت و معلولی، و حضور دائمی شک و تردید، فضای اثر را شکل می‌دهند. در این رمان، منطق جهان به چالش کشیده می‌شود و تمامی ساختار عقلانی انسان مدرن زیر سؤال می‌رود.