کتاب آدم‌ماهی اثر کوبو آبه، ترجمه شیوا مقانلو، انتشارات نیماژ

پرسش از آینده، از آن‌چه هنوز نیامده و ناشناخته باقی مانده است، سرشار از تمامی نادانی ماست. هر بار که می‌کوشیم چیستی، چرایی و حقیقت رخدادهای پیش‌ِرو را دریابیم، انگار بیش از پیش در مغاکی ژرف و بی‌انتها فرومی‌رویم. کتاب «آدم‌ماهی» با عنوان اصلی «چهارمین عصر بینایخ» نوشته‌ی کوبو آبه، نویسنده‌ی برجسته و تاثیرگذار ادبیات ژاپن، از همین نقطه آغاز می‌کند. او در دل روایتی مملو از ابرکامپیوترها، قتل‌ها و آدم‌ربایی‌ها، قاچاق انسان و زنجیره‌ای بی‌وقفه از حوادث نامنتظره و پرتنش، به سرنوشت محتوم زیستن انسان بر روی زمین می‌پردازد. آبه، همان نویسنده‌ای که با «زن در ریگ روان» بدن‌های درهم‌تنیده‌ و رهاشده در میان دانه‌های لغزان شن را به‌تصویر کشیده بود، این‌بار در «آدم‌ماهی» دنیایی دیستوپیایی خلق کرده است. رمانی که در آن، حجم گسترده‌ای از اطلاعات علمی و پرسش‌های فلسفی عمیق در کنار یک خط داستانی پرکشش قرار می‌گیرد؛ ترکیبی کم‌نظیر که نه‌تنها از جذابیت قصه نمی‌کاهد، بلکه سبب ماندگاری و خوانده‌شدن چند دهه‌ای آن در ژاپن و سراسر جهان شده است. «آدم‌ماهی» همچون بسیاری از آثار شاخص ادبیات مدرن ژاپن، با آمیزشی شگفت‌انگیز از ژانرها، بی‌وقفه مخاطب را میان قلمرو علمی‌تخیلی، جنایی، وحشت و حتی لایه‌هایی از رئالیسم جادویی به حرکت درمی‌آورد. این سیالیت و تنوع ژانری، به رمان ضرب‌آهنگی متفاوت بخشیده و تجربه‌ی خواندنش را یگانه و تکان‌دهنده می‌کند. تمام این ویژگی‌ها، و آن‌چه هنوز ناگفته مانده است، دلیلی قاطع برای رفتن سراغ «آدم‌ماهی» و زمین نگذاشتن آن به دست خواننده خواهد بود.