کتاب پریشانی‌های ترلس جوان اثر روبرت موزیل، ترجمه محمود حدادی، انتشارات فرهنگ نشر نو

«روبرت موزیل» نویسنده‌ای بود که گویی در آغازین سال‌های قرن بیستم، روح‌های پیچیده‌ی «مارکی دوساد» و «فئودور داستایفسکی» را احضار کرده بود. انگاره عمیقاً مدرن موزیل به کنکاش لایه‌های روان‌شناختی انسان می‌پردازد؛ موجودی که آرام‌آرام درمی‌یابد جهان درونش، همان‌قدر که جهان بیرون پیچیده و در جریان است، اگر نه پیچیده‌تر و دور از دسترس‌تر است.موزیل تنها ۳۰ ساله بود که اولین شاهکارش را خلق کرد؛ رمانی تحت عنوان «پریشانی‌های ترلس جوان». این داستان روایتگر سه دوست نوجوان است که تصمیم می‌گیرند همکلاسی دزد خود را تنبیه کنند؛ تنبیهی که شکل شکنجه و بازجویی به خود می‌گیرد و هیچ‌گونه توجهی به اخلاقیات انسانی در آن لحاظ نمی‌شود. ترلس، یکی از این سه نوجوان، با پریشان‌احوالی و آشفتگی‌هایش، فراتر از دو یار دیگر، یادآور میل‌ورزی‌های سرشار از شدت در شخصیت‌های داستایفسکی است؛ مردان و زنانی روان‌زخمی و رنجور که عصاره اروپای پساعصر روشنگری را به نمایش می‌گذارند. آن‌ها شمایل‌هایی هستند که قرار بود نماد انسانِ آخرین قرن هزاره دوم باشند؛ همان انسان تراز نوین، همان سفیدپوست متمدن که کمتر از یک دهه پس از انتشار کتاب موزیل، در فاصله‌ای سی ساله، مسبب دو جنگ بزرگ جهانی با ده‌ها میلیون کشته شد.«پریشانی‌های ترلس جوان» چالشی است برای مردمانی که هیولای درون خود را زیر پوست ادب مزورانه و خرد مطلق مدرنیته پنهان کرده‌اند. این اثر به ما یادآوری می‌کند که توحش لایه‌های بسیاری دارد و پیچیده‌ترین آن‌ها درون انسان سفیدپوست غربی لانه کرده است. داستان ترلس و دوستانش، روایتی مثال‌محور از همین پیچیدگی وحشت‌زا و بی‌پایان است که هشداری تکان‌دهنده درباره تاریک‌ترین زوایای روح انسان مدرن به شمار می‌رود.