حسن جوادی در سال 1317 در تبریز متولد شده و تحصیلات دانشگاهی خود را در همان شهر انجام داده است. او در 1959 به پاریس رفته و در دانشگاه سوربن ادامه تحصیل داد، و در 1960 در دانشگاه کیمبریج به دوره دکترای ادبیات انگلیسی قبول شد. جوادی در ادب انگلیسی استادانی چون اف. آر. لویس و ریموند ویلیامز، و در ادبیات فارسی استادانی چون آرتور آربری و مینورسکی داشته است. او درجه دکتری خود را در 1345 از دانشگاه کیمبریج گرفت. عنوان رساله او «تأثیر ادبیات فارسی بر روی ادب انگلیسی با تأکید بخصوص دربارهٔ قرن نوزدهم». این کتاب در 1985 در کلکته و در 2005 در کالیفرنیا چاپ شد.حسن جوادی از سال 1963 بعنوان مدرس ادبیات فارسی در کیمبریج شروع به تدریس کرد، و در سال 1965 پروفسور آربری را در کار ترجمه 400 غزل از دیوان شمس یاری کرد. جلد اول این کتاب در 1968 چاپ شد، و جلد دوم این کتاب را جوادی پس از مرگ آربری که در همان سال اتفاق افتاد حاضر کرد و هر دو جلد را تحشیه کرده به چاپ رساند.حسن جوادی مدت یازده سال در دانشگاه تهران تدریس کرد و مدتی هم رئیس گروه زبان و ادبیات انگلیسی شد. او طی این سالها کتاب های «گذری به هند» از فورستر، «نامه هایی از تبریز» از ادوارد براون، «وحی و عقل در اسلام» از آربری، «تاریخ ادبیات آمریکا» از ویلیس ویگر را از انگلیسی و نمایشنامه «مده» را از فرانسه ترجمه کرد.جوادی در سال 1977 به دانشگاه برکلی رفت، که قبلا هم دوسال در آنجا دهه 1970 تدریس کرده بود. این بار 14 سال در این دانشگاه تدریس کرد، او در 1990 بازنشسته شد و به خبرنگاری و تدریس در دانشگاه های مختلف پرداخت. کارهای روزنامه نگاری او در آسیای مرکزی و اشنگتون بود، و در دانشگاه های کاتولیک جرج واشینگتن تدریس کرده است. از کارهای تحقیقی او «تاریخ طنز در ادبیات» فارسی است که اول به انگلیسی و بعدا به فارسی نشر یافته است. «ایران از دیده سیاحان اروپایی» تحقیقی است که از قدیم ترین ایام تا قرن شانزدهم می ر