مسیحا برزگر زاده‌ی تهران است؛ خیابان حافظ، خیابان ابوسعید ابوالخیر.او ایران و زبان فارسی را بزرگ‌ترین موهبت‌های الهی زندگیش می‌داند.برزگر بیش و پیش از هر چیز خدا را دوست دارد، و خود را با همه‌چیز و همه‌کس یگانه می‌داند.رازورزی را بیشتر از حل مسائل دوست دارد.مسیحا ستایشگر عشق، خنده، و زندگی‌ست.می‌گوید: مدام چشم‌هایم را می‌شویم تا از نو ببینم. ساده زندگی می‌کند، و سبک گام برمی‌دارد.آرام است و اهل هیاهو نیست. کتاب را و کنجی دنج را بسیار دوست دارد.عقیده دارد برای زنده ماندن و خوب زندگی کردن شعر و موسیقی کافی‌ست.دل عاشق‌پیشه‌ی او را هیچ پیشه‌ای جز عشق ورزیدن راضی نمی‌کند.گفتند: زندگی‌نامه‌ی خود را بنویس!گفت: کتاب شازده کوچولو هست؛ کفایت می‌کند.