سیلونه دوران کودکی را با فقر و تنگدستی گذراند و در زمین‌لرزه سال 1915 ایتالیا پدر و مادر و پنج برادر خود را از دست داد. در 1921 به حزب کمونیست ایتالیا پیوست و با دستگاه فاشیستی موسولینی به مبارزه پرداخت. در 1927 سفری به شوروی کرد و پس از بازگشت از آن سفر مانند همکاران دیگر خود آندره ژید و آرتور کوستلر و غیره راه مستقلی در پیش گرفت، چنان‌که در 1930 از حزب کمونیست استعفا داد. وی به علت فعالیتهای سیاسی ناگزیر شد در 1930 به سویس بگریزد و شاهکارهای خود مانند «نان و شراب» و «فانتامارا» و «دانه زیر برف» و «یک مشت تمشک» و «رازلوک» و «روباه و گل‌های کاملیا» را در آن دیار به رشته تحریر کشید. سیلونه در زمان جنگ جهانی دوم به وطن خود بازگشت و در نهضت زیرزمینی ضد فاشیسم علیه حکومت موسولینی مبارزه کرد.در سال 2000 دو تاریخ‌نگار ایتالیایی به نام‌های داریو بیوکا و مائورو کانالی اسنادی را منتشر کردند که نشان می‌داد سیلونه از سال 1919 تا 1930 با نام مستعار سیلوستره برای پلیس فاشیستی ایتالیا خبرچینی می‌کرده‌است. انتشار این اسناد جنجال فراوانی برانگیخت. مطابق این اسناد پیوستن سیلونه به حزب کمونیست به قصد نفوذ در این سازمان بود، و او در دستگیری بخشی از رهبران حزب کمونیست نقش مهمی ایفا کرد.