عبدالحسین نوشین نمایشنامه نویس،مترجم، کارگردان تئاتر و شاهنامه پژوه ایرانی است. او از مصححین شاهنامه مشهور به تصحیح مسکو بود.او در مشهد به دنیا آمد. پدرش محمدباقر نوشین معروف به سلطان الواعظین روحانی بود. پس از دوران ابتدایی، در مدارس فرانسوی ادامه تحصیل داد و به هنگام دریافت دیپلم، نامش در فهرست یک صدنفره محصلان اعزامی به خارج ثبت شد. در فرانسه به تولوز رفت و در مدرسه تئاتر نام نوشت و از همین رو هزینه تحصیلی اش قطع شد و به ایران بازگشت.او چند سال بعد، با عرضه یکی دو نمایش و انتشار یک فرهنگ فارسی به فرانسه، مبلغی فراهم کرد و دوباره به اروپا بازگشت. پس از بازگشت از این سفر بود که کار جدی نمایشی خود را آغاز کرد. برگزاری هزاره فردوسی با حضور ایران شناسان غربی، فرصت خوبی برای نوشین فراهم آورد و توانست سه نمایش نامه را با الهام از شاهنامه، در برابر آنان روی صحنه ببرد. در همین سال با همکاری همسرش «لورتا»، تئاتر فردوسی را بنیاد نهاد.نام نوشین به عنوان بزرگ ترین کارگردان و هنرپیشه بی رقیب کشور ما طنینی عظیم یافت. در این تئاترها، نوشین مستنطق، پرنده آبی (از موریس مترلینک)، مونسرا، توپاز، بادبزن خانم وینده میر، نوکرخان لنکران و غیره را به صحنه آورد. ولی نمایش نامه انقلابی خروس سحر را که خود او نوشته و در مجله مردم به ثبت رسانده بود، هرگز به صحنه نیآورد. این نمایش نامه، ملهم از نمایش نامه های اجتماعی ماکسیم گورکی است. در مسکو به تصحیح شاهنامه در هشت جلد و فراهم آوردن واژه نامه دقیقی برای آن و ترجمه بسیاری از قصه ها و نمایش نامه های برجسته جهانی مشغول شد و از دانشکده ادبیات دانشگاه مسکو درجه دکتری دریافت کرد. نوشین در ابتدای سال 1350 هجری شمسی درگذشت.