حسین ابراهیمی الوند (زادهٔ 1330 در گلپایگان – درگذشتهٔ 3 مهر 1386 در تهران∗) مترجم ایرانی بود. شهرت او بابت کتاب هایی است که برای کودکان و نوجوانان ترجمه کرده است. حسین ابراهیمی بیش از 100 کتاب برای کودکان و نوجوانان از زبان انگلیسی به فارسی ترجمه کرد.او در زمان حیات، از نظر تعداد جوایزی که دریافت کرد، پرافتخارترین مترجم ایرانی محسوب می شود. وی همچنین از نخستین افرادی بود که نسبت به پرداخت حق تألیف آثار ترجمه شده به پدیدآورندگان آن، حساسیت نشان می داد. تماس هایی که او با ناشران اصلی کتاب هایش می گرفت می تواند اسنادی تاریخی در تاریخچهٔ حقوق مولف در ایران باشد. ارتباطات وی با پدیدآورندگان، به ناشران محدود نمی شد، و او با نویسندگان اثر نیز تعاملی تنگاتنگ داشت. این موضوع به ویژه درمورد آثاری که در فضایی ایرانی خلق شده بودند، بیشتر نمود داشت. بخشی از مکاتبات وی با سوزان فلچر (Susan Fletcher) (نویسندهٔ آمریکایی)، نویسندهٔ کتاب های گم شدهٔ شهرزاد و رویای بابک، و همچنین دونا جو ناپلی (Donna Jo Napoli)، نویسندهٔ شاهزاده شیر و راز گل سرخ در ابتدای کتاب ها موجود است∗.او پس از چند سال ابتلا به سرطان، روز سه شنبه 3 مهر 1386 در تهران درگذشت. محل دفن پیکر او، قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران است.